Juni is maar een paar dagen oud, maar er wel heel veel te vertellen

P1020285

Het bezoek aan de internist op dinsdag 2 juni 2015
Om 12 uur moesten we bij de internist zijn. We waren mooi op tijd in het Slotervaartziekenhuis, want eerst moest nog even de bloeddruk opgemeten worden. Ik had van te voren al bedacht dat ik tijdens het opmeten niet naar het apparaat zou kijken. Het moet namelijk drie keer opgemeten worden met kleine tussenposes. Nu bleek dat het apparaat omgedraaid kon worden, dus dat heb ik dan ook gevraagd. Zo kon ik mij ook niet gek maken als ik zou zien dat die toch niet zo goed zou zijn. Ik heb nu ook echt geen idee hoe hoog/laag mijn bloeddruk was.
Na even gewacht te hebben in de wachtkamer werden we geroepen en zaten we voor de internist. Een zeer aardige man was het. Voelde me al heel snel op mijn gemak bij hem. Nou al snel bleek dat de bloeddruk en de waarde van mijn schildklier goed zijn. Dat was dus heel goed nieuws. Nu ook officieel gehoord dat ik de ziekte van Hashimoto heb. Dat betekent voor mij nu dat ik levenslang aan de medicijnen blijf voor mijn schildklier. En dat ik elk half jaar mijn bloed moet laten controleren om te kijken of de waarde nog steeds goed is. Daar kan ik wel mee leven. De internist liet weten dat mijn waarde niet heel erg verhoogd was. Maar dat het goed is dat we nu weten hoe het zit zodat we het in de gaten kunnen houden. Ik had ook wat vragen op papier staan voor hem die hij zeer serieus beantwoord heeft. Hij heeft nog wel de medicatie voor de bloeddruk verhoogd want mijn pols was nog wat hoog. Ik zou me daardoor nog beter gaan voelen. Dus ook weer nieuwe recepten ontvangen voor alle pillen die ik mag slikken iedere dag. Helaas was er ook minder goed nieuws…..want van de 10 kilo zijn er 9 kilo af. Dus voor de operatie moet er nog 1 kilo af. Als die eraf is mag ik het ziekenhuis bellen en dan zal het traject verder gaan. Ik had zo graag op dat moment die 10 kilo eraf willen hebben, maar dat is me niet gelukt. Nog even met hem gesproken over de schildklier en het afvallen. Het afvallen ging de laatste weken veel beter dan die weken daarvoor en dat zou best door de medicatie kunnen komen. Dus die laatste kilo moest volgens hem geen probleem zijn. Een kleine 20 minuten later stonden we weer buiten. We hoefden geen nieuwe afspraken te maken en konden dus meteen weer weg. Zoals het er nu uit ziet is mijn volgende bezoek aan het ziekenhuis de dag van mijn operatie. Het enige is dat we nog niet weten wanneer die zal zijn. En dat is best wel lastig met het plannen van allerlei dingen. Alles is onder voorbehoud van….. Eigenlijk had ik gehoopt dat ik vandaag iets meer zou weten wat die datum betreft. Maar dat is dus niet zo.
Wel heel blij dat de waarden nu goed zijn. Nog een hobbel van 1 kilo te nemen.

IMG_2906

Mijn mooie pillendoosje. Nu even elke dag vier en straks weer drie.
Elke morgen geen enkele probleem hoor!

De dag na de dag, een vreemde en bijzondere vrije dag
Ik was woensdag 3 juni heerlijk vrij. De dag begon al met een verrassing want de weegschaal
liet zien dat de kilo er af was. Na 10 dagen bijna geen beweging in de weegschaal precies een
kilo eraf vandaag. Gewoon een hele kilo. Dat was een goed bericht. Ik moest om half 10 sporten en zou dan ook weer gewogen worden. Dus ging met veel plezier die kant op. En ook daar was die kilo eraf. Dus ook daar werd gezegd dat ik straks meteen moest bellen. Maar zelf was ik nog niet echt zo overtuigd om dat te gaan doen. Wat nu als straks of morgen bleek dat de weegschaal toch weer een ander gewicht zou aangeven. Soms was dat ook wel eens zo dat de weegschaal een zwaarder gewicht liet zien. Dat is er dan twee dagen later vaak weer af maar toch. Nee ik zou vandaag niet bellen. Vrijdag zou vroeg genoeg zijn. Dus ben lekker allerlei andere dingen gaan doen. Toen ik boven was en nog eens op de weegschaal ging staan, kreeg ik toch ook wel het gevoel dat ik best wel kon bellen. Want de operatie zou toch nog wel even duren en tegen die tijd was er waarschijnlijk nog wel weer meer af. Dus waarom zou ik niet bellen. Rond een uurtje of drie heb ik het Slotervaartziekenhuis gebeld om door te geven dat de laatste kilo er ook af was. De afdeling zelf was telefonisch niet bereikbaar maar alles was prima genoteerd en zou worden doorgegeven. Ik zou vandaag of morgen worden teruggebeld door de afdeling Bariatrie. Toen ik ophing had ik wel even zoiets van help wat heb ik nu gedaan, maar al snel was het ook goed. Ik zou nog teruggebeld worden dus……
Een klein half uur later ging mijn mobiel met een anoniem nummer. Dus dat zou het Slotervaart wel eens kunnen zijn. Inderdaad het was het Slotervaartziekenhuis maar niet de afdeling Bariatrie maar de afdeling Chirurgie. Ik was echt heel verbaasd. Er werd gevraagd of ik mijn afgesproken gewicht behaald had. Nou dat was zo, dus dat bevestigde ik. Toen werd er gezegd dat ik op 16 juni aanstaande geopereerd zou worden. Wat 16 juni operatie? Verstond ik dat wel goed? Ik moest pen en papier pakken om het een en ander op te schrijven. Dat heb ik gedaan. Ik kan 15 juni in de middag bellen om te vragen hoe laat ik in het ziekenhuis moet zijn. Aan het eind van het gesprek heb ik nog gezegd dat ik vanmiddag zelf al gebeld had. Maar dit telefoontje stond daar los van. Ik zou waarschijnlijk nog een keer gebeld worden door Bariatrie. Nou alles wat ik verwacht had maar dit niet. Ik heb een datum terwijl ik dacht dat ik nog een tijd zou moeten wachten. 16 juni dat was nog maar een kleine twee weken. Even wel het gevoel van help. Dit had ik echt niet verwacht echt helemaal niet. Ik word halverwege juni al geopereerd. Nu komt Ikkie 2.0 toch wel heel dichtbij. Natuurlijk meteen iedereen het nieuws meegedeeld. Ook kantoor laten weten dat ik er nog ruim een week ben en dan even een tijdje niet. Nou ik kan wel zeggen dat ik redelijk stuiterde door dit telefoontje. Over twee weken zou ik alweer thuis zijn van de operatie als alles goed zou gaan. Ongelooflijk wat een dag. Eerst die kilo die er zomaar af was en toen het telefoontje…… We gingen redelijk op tijd naar bed. In de badkamer stond ik nog even op de weegschaal. En wat bleek ik woog al drie ons minder dan mijn gewicht die morgen. Hoe kon dit nu weer. Normaal ben ik in de avond altijd een kleine kilo zwaarder dan in de ochtend. En dan nu al lichter dan het gewicht in de ochtend. Wat zou ik dan morgenochtend niet wegen?
Wat was er allemaal aan de hand? Vloog nu ineens mijn gewicht eraf? Nou ik snap er helemaal niets meer van. Het was wel heel bijzonder dat nu in 1 dag het allemaal zo liep. Ik kreeg toch wel steeds meer het gevoel dat dit allemaal zo moest zijn en dat dit niet op zich zelf stond. Dit was het plan. Ja dat maakte me heel stil. God liet mij weer heel wat knipogen zien vandaag. Ongelooflijk wat was dit weer bijzonder. Ja er is iemand die mij ‘slank’ gezien heeft….dat gaat echt gebeuren. Echt!!

IMG_2933

De dagen erna…
Langzaam aan begin ik weer rustiger te worden. Het moest echt wel even een plekje krijgen. Ik ben nu eigenlijk wel heel blij dat ik zo snel al geopereerd word. Lekker voor de zomer zodat de eerste kilo’s er al van de zomer af zijn. Nog niet zolang geleden heb ik mijn zomerkleren gepast en sommige zaten net nog even te strak. Nou dat is dan straks geen probleem want die ga ik passen. Heerlijk toch! En dan de gedachten dat ik volgend jaar toch allemaal nieuwe zomerkleren moet hebben. Dan is het wel leuk dat ik deze ‘voorraad’  nog een keer kan dragen.
Soms schiet het idee van de operatie nog wel eens naar mijn strot maar dat is dan altijd maar even hoor. Ik kijk er ook wel erg naar uit. Maanden leef je er naar toe. Dit zijn de laatste dagen van ‘vechten’ op deze manier. Straks is het een andere manier van ‘vechten’. Vechten om aan de zes eetmomenten te komen. Is ook een hele opdracht dat weet ik echt wel. Maar met een heel ander perspectief. Oh kon ik maar heel heel even in de toekomst kijken….

Van de week nog een keertje heerlijk op het strand gegeten bij Jeroen. Een heerlijke biefstuk op met groenten en sla. Het was echt lekker. En waarschijnlijk de laatste keer dat ik dit allemaal op kan. Raar idee is dat hoor. Echt heel raar, maar tegelijk ook weer prima. Vandaag nog lekker de BBQ aangestoken. Een hamburger en wat kipsate op, zonder saus etc. Het was heerlijk en erg gezellig. En toch realiseer je steeds dat dit straks echt anders zal zijn. Maar ook dan kan het gezellig en leuk zijn alleen met minder.

Ja het gaat goed met mij. Voel me goed, slaap goed en ben eigenlijk wel rustig. En zodra ik ga merken dat ik dat niet ben, ga ik daar iets voor innemen. Een beetje gezonde spanning kan geen kwaad hoor.  Ja de eerste dagen van juni zijn bijzondere dagen voor mij geweest!  En ik ga op weg naar 16 juni. Nog een weekje werken, nog drie keer sporten, nog ….. ja ik ben op een of andere manier aan het aftellen. Aftellen naar Ikkie2.0

1_3242point0

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s