Half jaar na de operatie

  
Een foto van een jaar geleden. Samen met mijn zoon bij Serious Request 2014 in Haarlem. In de regen in een jas die bijna niet dicht kon. Een jaar geleden….

Een jaar geleden. Dat zijn drie woorden die op het moment vaak in mijn gedachten zitten. Een jaar geleden ja een jaar geleden waren daar die drie lieve meiden in de gang. Die daar over een maagverkleining begonnen. Die samen met de andere Beth Moore zussen voor mij gebeden hebben. En uit dat gebed kwam dit antwoord. Een maagverkleining wat moest ik daar nu mee? Ja een jaar geleden en nu dus een jaar verder. Een jaar verder en inmiddels een half jaar in het bezit van die maagverkleining. 

Als ik vorig jaar zou hebben geweten hoe ik mij nu zou voelen, hoe ik nu zou zijn, hoe ik er nu uit zou zien, hoe ik …. Ga nog maar even verder. Als ik dat toen zou hebben geweten had ik het denk ik niet geloofd. Het is namelijk zoveel meer dan ik ooit had durven dromen of denken. Zoveel meer dat is echt niet te beschrijven. Kan ik ook heel moeilijk onder woorden brengen. Het is eigenlijk zoveel dat het soms wel eens als teveel voelt. Raar he?

Ik ben zo ontzettend dankbaar voor wat God mij gegeven heeft. En vooral voor die bevrijding in mijn hoofd. Wat is dat fijn en heerlijk. Daardoor is het leven zoveel aangenamer. Echt zoveel beter. Daar ben ik zo onwijs blij mee dat elke keer als ik daar over praat of schrijf het me ontroerd. Het is zo’n ervaring deze bevrijding dat ik er graag over praat en het iedereen ook gun. 

Wat ik op dit moment wel ervaar is dat alles nog wel een plekje moet krijgen in mijn hoofd. In het afgelopen jaar is er zoveel gebeurd met mezelf en veranderd dat ik het gevoel heb dat ik in een sneltrein zit terwijl ik liever in de stoptrein had gezeten. Zodat ik even had kunnen stoppen en dingen had kunnen verwerken. Daar heb ik nu behoefte aan. Even rust om de dingen die gebeurd zijn te kunnen verwerken. Mijn lichaam is zo anders aan het worden. Dat is zo nieuw en raar. Ben aan het hardlopen. Kan nu 8 km lopen achter elkaar. Nooit gedacht dat ik dat ooit zou kunnen zeggen. Voel me fit. Heb energie over. Voel me daardoor zoveel beter. Maar het blijft ook raar, nieuw en vreemd. 

Gelukkig nu heerlijk vrij de komende twee weken. Tijd om te genieten maar zeker ook een tijd om terug te kijken en te verwerken. 

Ja een jaar geleden…..nee ik wil niet meer terug. 

Alle eer aan God die mij dit gegeven heeft. 

Liefs,

Ikkie

En voor iedereen een gezegende kerst en een heel goed en gezond 2016!!!